Gedeputeerde Odile Wolfs
“Het plan Servaashof getuigt van moed”
Odile Wolfs beheert een omvangrijke portefeuille. Als lid van Gedeputeerde Staten van de provincie Limburg kan zij beleidsterreinen als cultuur, welzijn en zorg tot haar verantwoordelijkheid rekenen. Hoewel de provincie geen directe financiële betrokkenheid meer heeft bij de GGZ, volgde mevrouw Wolfs de ontwikkelingen rond Servaashof de afgelopen vier jaar met speciale interesse. In februari 2006 legde zij de eerste steen voor de nieuwbouw van het psychiatrisch centrum in Venray. Binnenkort keert zij terug voor een werkbezoek en zal zij de sprong voorwaarts met eigen ogen aanschouwen. In het Gouvernement is in 2007 ook een tentoonstelling te zien waarin het Servaashofproject aan inwoners en bestuurders van de provincie wordt voorgesteld.
Traditie en vernieuwing
De gedeputeerde beschouwt de transformatie van het terrein als een belangrijke stap in het proces van zorgvernieuwing dat de provincie nastreeft. “Van oudsher heeft onze provincie een sterke positie op het gebied van de zorg, mede door de rol die religieuze ordes hier altijd hebben gespeeld. Limburgse broeders en zusters namen de zorg op zich voor mensen die in de verdrukking waren gekomen. De traditie en de kennis die zo werd opgebouwd, vormen een goede basis voor de toekomst van de zorgsector in Limburg. Meer dan vroeger ligt de nadruk op maatwerk. Of je het nu hebt over verslavingsproblematiek, jeugdzorg, ouderenzorg of de behandeling van psychiatrische patiënten: het streven is om mensen binnen hun eigen maatschappelijke omgeving de hulp te bieden die zij nodig hebben om zoveel mogelijk zelfstandig te kunnen functioneren. Het belang van de individuele cliënt staat centraal. Alleen wie het ondanks alle hulp echt niet binnen zijn eigen omgeving redt, moet een plek kunnen krijgen in een instelling zoals het psychiatrisch centrum.”
Ultieme wens
Mevrouw Wolfs is enthousiast over de vertaling die de GGZ Noord- en Midden-Limburg wist te geven aan het streven naar ‘vermaatschappelijking’ van de psychiatrische patiënt. “GGZ NML zet met Servaashof de laatste stap in een lang proces. Al sinds de jaren negentig zijn we gezamenlijk bezig om psychiatrie en maatschappij dichter bij elkaar te brengen. In veel gevallen is gebleken dat het met de juiste voorzieningen mogelijk is om voormalige cliënten uit te plaatsen. We hebben de afgelopen jaren regionale visies Wonen-Welzijn-Zorg ontwikkeld die maatwerk binnen en buiten de instellingen ondersteunen. Maar we zijn nog niet klaar. Wat mij aantrekt in het project van de GGZ NML is vooral de moed die zij met hun plan hebben getoond. Door middel van woningbouw wordt de maatschappij naar het Servatiusterrein gehaald: cliënten en bewoners ontmoeten elkaar in een prachtige parkachtige omgeving met voorzieningen en activiteiten die zij allemaal delen. Zo komt integratie tot stand. Het zou mijn ultieme wens zijn, dat mensen van buiten op deze manier meer betrokken raken bij het functioneren van het psychiatrisch centrum.”
Glazen huis
In de afgelopen periode, stelt Odile Wolfs vast, heeft het personeel van de GGZ NML enorme prestaties geleverd. En ook in de nabije toekomst wordt juist van hen nog veel gevraagd. “Ik heb grote waardering voor het werk dat deze mensen doen, dag in dag uit. Ze hebben moeten leren om cliënten los te laten die terugkeerden naar de samenleving. Ze moesten zich aanpassen aan de veranderde inzichten over de persoonsgerichte zorg. Zij zullen meer dan vroeger in een glazen huis werken. De buitenwereld kijkt letterlijk op hun vingers, en wie zoals ik al wat langer in het openbaar bestuur actief is, weet hoe lastig dat soms kan zijn. Maar al die tijd zijn er in Venray geen ongelukken gebeurd en is de cultuur daadwerkelijk veranderd. Dat geeft veel vertrouwen voor de toekomst.”
Interview: SENDER editors, Gert Staal